Prywatyzacja a inwestycje zagraniczne: motor modernizacji

Kalman Kalotay i Gabor Hunya analizują związek między prywatyzacją a napływem bezpośrednich inwestycji zagranicznych (FDI) do Europy Środkowo-Wschodniej. Ich wniosek jest ważny dla zrozumienia, skąd wziął się skok modernizacyjny regionu: sprzedaż przedsiębiorstw państwowych inwestorom zagranicznym była głównym kanałem, którym do Polski i sąsiadów napłynęły kapitał, technologia i wiedza menedżerska.

Więcej niż pieniądze

Autorzy podkreślają, że inwestor zagraniczny wnosił coś więcej niż gotówkę. Wraz z nim przychodziły nowoczesne technologie, standardy zarządzania i — co kluczowe — dostęp do globalnych łańcuchów wartości. Firma przejęta przez zagranicznego właściciela często przestawała być lokalnym dostawcą, a stawała się ogniwem międzynarodowej produkcji. To była integracja z gospodarką światową w praktyce.

Kontrowersja o „wyprzedaż” w świetle danych

Kalotay i Hunya nie unikają sporu o „wyprzedaż narodowego majątku”. Pokazują jednak, że alternatywą dla kapitału zagranicznego nie był zwykle rodzimy inwestor o podobnych kompetencjach, lecz brak modernizacji. Dla dzisiejszej debaty o SSP to przypomnienie, że otwartość na inwestora — także zagranicznego — bywa najszybszą drogą do podniesienia konkurencyjności firmy, a hasło „narodowej kontroli” często oznacza po prostu wolniejszy rozwój.

Źródło: Privatization and FDI in CEE, Kalotay & Hunya (2006) · ← wróć do: Analizy: Polska i CEE