Bilans transformacji według MFW

Stanley Fischer i Ratna Sahay podsumowują dla Międzynarodowego Funduszu Walutowego pierwsze lata transformacji postkomunistycznej. To spojrzenie z lotu ptaka: nie na pojedynczą prywatyzację, lecz na cały pakiet — stabilizację makroekonomiczną, liberalizację handlu i budowę instytucji rynkowych. Autorzy szukają wzorca, który odróżnia kraje, którym się udało, od tych, które ugrzęzły.

Szybkość i konsekwencja

Fischer i Sahay wskazują na kilka powtarzalnych czynników sukcesu: szybkość i zdecydowanie reform, konsekwencja w ich utrzymaniu oraz — co istotne — bliskość Zachodu i perspektywa integracji, które dyscyplinowały politykę. Kraje reformujące się połowicznie, pod naciskiem grup interesu, płaciły za to wolniejszym wzrostem i większą niestabilnością.

Dlaczego to ważne dziś

Dla Polski, jednego z liderów tego rankingu, raport jest zarówno powodem do dumy, jak i przestrogą. Sukces transformacji nie był przesądzony i nie jest wieczny — wynikał z konkretnych decyzji, które można cofnąć. Rozbudowa sektora spółek Skarbu Państwa i odwrót od prywatyzacji to ruch w stronę modelu „połowicznego”, przed którym Fischer i Sahay wyraźnie ostrzegali.

Źródło: Taking Stock: Economies in Transition, IMF · ← wróć do: Analizy: Polska i CEE